Powered By
BLOGFA.COM
وقتی که تمام کوچه درگیر تو بود
خورشید طلاکاری تصویر تو بود
من آمدم و اسیر چشم تو شدم
اینبار قبول کن که تقصیر تو بود
**************************
دعوتت میکنم امشب به نبودنم به یادم
تو به من دنیارو دادی من به تو خاطره دادم
نگو بار گران بودیم و رفتیم
نگو نامهربان بودیم و رفتیم
برایم این دلیل محکمی نیست
بگو با دیگران بودیم و رفتیم
غروب شد
خورشید رفت ...
آفتابگردان دنبال خورشید می گشت ،
ستاره اومد و چشمک زد
آفتابگردان سر به زیر انداخت .
رازی برای تو فاش می کنم
عزیز ترینم
رازی از چهاردهم ماه هفت .
باز بوی مهر ، بوی ماه مهربان ..
و این ترانه ی کودکی که زمزمه می کنم ! و ماه مهر ، ای ماه مهربان با تمام خاطرات خوش و تلخت ، 14 روز گذشته از تو و... من ، هنوز در گذشته های خود غمناکم و لبخند ملیحانه ام زیباست!
و ماه مهربان ، ای ماه مهربان مهر ،
من ایستاده ام ونظاره می کنم خاطره هایم را : عجب ! یک روز و سه مرگ وسه زندگی و سه خنده و سه گریه و عجب معجزاتت پاک و اندوهناک اند ، ماه مهربان.
ماه در 14 خود نشسته بر تخت آسمان : زیباتر ! و حافظیه ی دو سال پیش و فال حافظی که نویدم داد : " یاری اندر کس نمی بینیم یاران را چه شد ؟ " و آن گاه چشمان کیمیا، دخترکی که قصه ام کرد و ادامه ی حافظ خوانی : " دوستی کی آخر آمد ؟ دوستدارن را چه شد ؟ "
و دوستی ، دوستم کرد با درخت و آب ، خورشید و ابر ، ابر و دریا ،خاک و کیما ... و خدا چه شادمانه بود بر من و اندوه که دوستی را پایانیست نه سزاوار عشق !
14 ام عزیز ، در تو بر دخترک سیاه موی سپید دل قصه ام عاشق شدم و ای تو شوم تر از 13 چه خوب می دانی که زمستان ، چه زمستانی زد دلم را و کیمیا، آن دخترک سپید روی سیاه دل هم !
کیمیای من ، نای من ، هوای من رفت و اما درخت ، مادر اکسیژن ؛ هوای تازه بسیار می زاید .. ..
اما ای 14 ام ، ای 14 ام عجیب ! مادر ملیحه ی گریه ام : بر من ثابتم شد که هیچ گاه قمر مهر ، مهربان نزاده ست . و ملیحه ای که 14 ام ، ای 14 ام غمناک از تو زاده شد ، می توانست، خدائیم کند ... و فرزند تو ای ماه درخشان کامل ، چقدر حقیرانه غروب را آغوش شد.
باز بوی مهر ، بوی ماه مهربان !
ترانه ی کودکی می خوانم هنوز ، و دوباره درخت زنده است و هوا از برکت تو مهربانترن ماهم ، هنوز تنفس می کند و تازه می شود و نگین ... .
تو هم هدیه ی ماه مهربانی. نوشتم برای تو ، از خودم ... و از تمام راز 14 ام که در عظمتش 2 بار مردم و 2 بار زیستم و تو... توئی که عزیزترینی ، بزرگواترینی و مهری ترین ، مرگ و نفس سومی که از تو زنده ام و به ماه کامل 14 سوگند : دوست دارمت !
بعد نوشت :
چهاردهم مهر برای من
روزی که با کیمیا ، عشق آغاز شد ...
سالروز تولد ملیحه ( میلاد با سعادت [!] محصول مشترک حاج آقا محمد رفیع و بانو رقیه ) البته با ضمانت سام سرویس
و روزی که عهد کردم از این پس فقط برای تو باشم ، نگین عزیز ...
